O, seng du som tar så vent i mot meg..!

Kvar kveld, uansett tilstand tek du meg i mot så taus, så taus. Du seier ikkje eit kvekk. Det er godt og ha ein ven som deg, som berre ligg der lissom, om eg må grina trøyster du meg, du varmer meg, og gjev meg ly mot den store stygge ulven som heiter trøttleik (bra nynorsk ord), og som skrømer meg kvar gong me tek farvel.. Detta er ein hyllest til deg. Du fortener det. I dag for ekempel, ikkje nok med at eg forlot deg for å draga på arbeid i 7 tida, men eg kom tilbake att og bruka deg mange timar på ettermiddagen.. Du er så god du.. treng berre litt stell.. Dessutan er du dobbel, og to dyner og eks antal puter er i di lunefulle varetekt, eg kjenner meg kongeleg.. Ein kan lissom aldri vita kva pute eg fær når eg startar utgreiinga etter noko å kvile hovudet mitt på..

Høtt skulle eg gjort utan deg?